Impressie Toernooi Ierland TeamQuincy


Na lang wachten hadden we dan eindelijk ons eerste internationaal toernooi. We hadden er erg naar uit gekeken om te zien waar ik stond op internationaal niveau. Ook moet je als je internationaal gaat spelen gekeurd worden. Deze keuring stond mij ook te wachten bij aankomst. Hier was ik best zenuwachtig voor maar je kan hem alleen maar ondergaan en afwachten. De dag voor wij zouden vertrekken hebben we nog best wel spanningen gehad. Opeens werd ons duidelijk dat er nog een aantal dingen helaas niet goed georganiseerd waren. Dit waren belangrijke dingen als het hotel en vervoer. Voor Ons als TeamQuincy is dit een hele nieuwe ervaring en moeten we nog alles een beetje ontdekken. Gelukkig hadden we een goede contactpersoon in Ierland vanuit de organisatie die dit perfect heeft opgelost voor ons waardoor wij uiteindelijk met een gerust hart op reis konden gaan. Aangekomen op Zeventem, wat ook best wel een beetje gestress was aangezien er van alles aangepast is na de aanslagen in Brussel, konden we dan eindelijk inchecken. Het was wel een gedoe met zoveel bagage te reizen maar gelukkig werden we vrij snel geholpen en konden we rustig naar de paspoortcontrole. Eenmaal door de paspoortcontrole volgt zoals bekend de bagagecontrole en fouilleren. Ik dacht dat we juist hier zo door zouden komen maar helaas had Willem een heel lekker geurtje in z'n koffer zitten, genaamd Spicebomb. De naam zegt het al want het het flesje is in de vorm van een handgranaat. Moesten we aan de kant gaan staan en was er gelijk paniek bij de controle. Toen de koffer werd gecontroleerd en vragen gesteld werden bleek dat het dus om een flesje parfum ging. Wij hadden lol maar de douane kon er niet mee lachen! Eenmaal aangekomen in Dublin, moesten wij nog vervoer regelen naar Belfast. Helaas waren de tickets zodanig geboekt dat we nog een autorit van ongeveer 2 uur voor de boeg hadden. Het huren van een auto zonder creditcard is echt een ramp kan ik je vertellen. Na bijna alle maatschappijen gevraagd te hebben was er eentje bereid om ons een auto te verhuren op basis van een pinpas. Toen we bij de auto aangekomen waren hebben we alle spullen gelukkig erin gekregen en konden we onze reis vervolgen naar ons hotel in Belfast. Zoals iedereen heeft kunnen zien aan de foto's heeft mij de reis tot zover redelijk moe gemaakt en kon ik helaas mijn ogen niet meer open houden, waardoor Willem het heel gezellig heeft gehad in zijn eentje. De volgende dag was de keuring aan de beurt. ik had een heel dossier bij van mijn dokter, maar ik werd toch helemaal gecontroleerd op wat mijn handicap voor beperkingen met zich mee draagt. Na deze keuring krijg je een discipline toegekend. In mijn geval is dit WH2 geworden. Mensen met een zware handicap als bijvoorbeeld een dwarslaesie krijgen een WH1. Deze uitslag was al wel voorspelbaar maar je kan ook afgekeurd worden. Toen deze uitslag bekend was kon er weer rustig aan gedaan worden de rest van de dag. De volgende dag begonnen de wedstrijden. Dit was erg spannend omdat dit voor mij als een soort debuut voelde. Na zoveel jaar weer internationaal gaan spelen deed toch best wel wat met me. Ik moest me weer bewijzen maar vooral kijken waar ik op dat moment stond. Ik was met de dubbel en de mix als wanted ingeschreven. Dit betekent dat ik op het moment van inschrijven geen partner heb maar open sta om een partner toegewezen te krijgen tijdens de loting. Helaas was er voor mij voor beide onderdelen geen partner beschikbaar dus speelde ik alleen maar single dit toernooi. Ik zat in een poule van 3 dus uiteindelijk 2 wedstrijden in de poule. Mijn eerste tegenstander was in Fransman waar ik nog nooit tegen gespeeld had. Na even wat rustig gespeeld te hebben had ik zijn spel snel door. Dit resulteerde in een winst voor mij van 21-6 21-9. Mijn tweede single was voor mij de volgende dag dus ik kon niet echt lekker in het spelletje blijven. Het is best vervelend als je maar 1 wedstrijd per dag speelt waardoor je je wedstrijdritme niet door kan zetten. Deze wedstrijd was tegen de nummer 3 van de wereld, namelijk Madzlan Saibon.

Ik wist dat dit een moeilijke wedstrijd zou worden maar wilde er vol voor gaan. Helaas kwam ik hier niet lekker in mijn ritme en gingen beide sets best ruim naar mijn tegenstander met 21-8 21-14. Ik vond wel dat ik in de tweede set meer hebt kunnen geven maar hij was gewoon sterker. Gelukkig gaan de beste 2 door naar de volgende ronde dus ik was nog niet klaar. Toen mocht ik mijn 2e wedstrijd van de dag spelen tegen de duitser Rick Cornell Hellmann. Ik had nog nooit tegen hem gespeeld dus heb van te voren goed naar hem gekeken. Om eerlijk te zijn was ik best zenuwachtig maar had voor ogen dat ik niets te verliezen heb en hij juist wel. Na even goed ingespeeld te hebben mocht ik beginnen aan de wedstrijd. Na een aantal punten behaald te hebben voelde ik aan mezelf dat ik het kon winnen van hem en dat ik niet op moest geven. Uiteindelijk heb ik de wedstrijd gewonnen met 21-8 21-8. Toen kwam ik in de kwartfinale en moest nog even afwachten wie mijn tegenstander zou zijn. Dit bleek weer Madzlan Saibon te zijn, mijn tegenstander waar ik van verloren had in de poulewedstrijden. Ik had veel van die wedstrijd geleerd dus ik dacht bij mezelf dat ik gewoon weer met 0-0 begon en niet meer dacht aan mijn verloren wedstrijd. Het was een erg spannende wedstrijd waarbij het heel erg goed gelijk op ging. Op het laatste moment van beide sets wist hij de winst naar zich toe te trekken en was de eindstand 21-17 21-16. Hieruit blijkt wel dat ik veel geleerd had van de vorige wedstrijd en dat ik de volgende keer met de winst naar huis toe ga. Na deze wedstrijd was het toernooi voor mij afgelopen en kan ik met een tevreden gevoel terug kijken op dit toernooi. Helaas was er in het begin naar het toernooi toe erg veel tegenslag en onduidelijk over ons hotel en vervoer waardoor ik van te voren slecht heb geslapen. Ook heb ik heel veel kritiek en gezeur gehad over mijn rolstoel. De sportrolstoel mag niet met zijn zitting voorover zitten waardoor je voorover hangt. Dit is bij mijn frame wel het geval maar ik maak gebruik van een speciaal kussen die dit probleem opheft. Dit was goedgekeurd door de organisatie en je hoorde er ook niemand over, tot ik mijn eerste wedstrijd gewonnen had. Toen kwamen de klachten binnen en mensen bleven mij in de gaten houden. Zo zou ik mijn kussen veranderd hebben zodat ik toch verkeerd in mijn stoel zou zitten. Op een gegeven moment moest ik tijdens de rust tussen de eerste en tweede set uit mijn stoel, zodat de organisatie kon kijken of dit waar was. Natuurlijk doe ik dat niet maar het zegt genoeg over mijn tegenstander denk ik dan maar. Ook dit heeft mij wel goed afgeleid maar heeft niets te maken met mijn verlies, laat dat duidelijk zijn. Kortom, ik kan alleen maar zeggen dat we dit toernooi als TeamQuincy veel geleerd hebben maar ook een uiterst goed en gezellig toernooi gespeeld met een mooi resultaat. En nu weer naar het volgend toernooi. Lekker met TeamQuincy naar Indonesië, we hebben er zin in!


Featured Posts
Binnenkort komen hier posts
Nog even geduld...
Recent Posts
Search By Tags
Er zijn nog geen tags.
Follow Us
  • Facebook Clean
  • Twitter Clean

© 2016 by TEAM QUINCY

VOLG ONS VIA

© Copyright®™
  • Grey Facebook Icon
  • Grey Instagram Icon
This site was designed with the
.com
website builder. Create your website today.
Start Now